Bölümlerimiz
Giriş Formu
Site İçi Arama
Kimler Sitede
Şu anda 4 konuk çevrimiçi
Ziyaretçi İstatistikleri
 | Bugün | 37 |
 | Dün | 46 |
 | Bu hafta | 266 |
 | Bu ay | 1705 |
 | Hepsi | 63138 |
Hazır mıyız sonsuz yolculuğa
İnsan üzülür
İnsan efkârlanır
İnsan ağlar
Bir ölüm haberi aldığında
Anneler, analık; babalar, babalık; öğretmenler de “hocalık” yapmak istemiyorlar.
“Her şey aslında iyi olarak doğar. Her şey insanın elinde ya daha iyi olur, ya da daha kötü.
Bitkiler ziraatle insanlar terbiyeyle yetiştirilirler.
Birinci ve en büyük terbiyenin annelere ait olduğu su götürmez bir gerçektir.
Zayıf doğuyoruz, kuvvete ihtiyacımız var. Her şeyden mahrum doğuyoruz yardıma ihtiyacımız var. Zihnimiz bomboş doğuyor muhakemeye ihtiyacımız var.
Doğuştan sahip olduğumuz ve büyüyünce muhtaç olduğumuz her şeyi bize terbiye vermiştir.
Bu terbiye bize tabiattan, insanlardan ya da eşyalardan gelir. Bu üç terbiye uyum içinde olmalıdır.” (Bu satırlar Jan Jak Roussa’nın Emil isimli eserinin muhtelif sayfalarından alınmıştır. Şimdi konuyu irdelemeye devam edelim.)
HAYATTA ŞİİR OLMAKŞiir için “ nesir olmayan şey” derler. Düz yazıyı yürüyüşe, şiiri raksa benzetir bazı edebiyatçılarımız. Her yürüyüşün açık bir amacı vardır. Yürüyüş istenilen bir şeye yönelmiş bir hareketi ifade eder. Yürüyüşün gideceği menzil, uğrayacağı duraklar önceden belirtilmiştir. Nesir de böyledir. Bir amacı, ulaşmak istediği bir sonuç vardır.Yolunda fazla oyalanmaz. Direk gideceği sonuca ulaşmaya çalışır.
Hürmetibreti alem için bak, ne olur, şu çeşmeye
ecdada hürmetten kıyamıyor insan su içmeye
sanki akan su değil, mübarek zemzemdir
o peygamber şerbetini içmek için icaptır besmeleye
Adem Keven |
Gönlüme Kar Yağıyor...
küçük bir çam ağacı, bembeyaz karlar altında.
öyle mutlu ki...
gülümsüyor yoldan gelip geçenlere.
dalları öbek öbek, pamuk yumuşaklığında
kimi yapraklarının ucundan bir sarkıt gibi, buz parçaları uzansa da.
o inadına, huzurlu mu huzurlu,
peri masallarını andıran ülkesinde.
Öğretmenliğin en çok duygusallığını sevdim benÖğretmenliğin en çok duygulu anlarını sevdim ben,
Ders anlatmayı, soru çözdürmeyi değil.
Ödev vermek, ödevlerini yapmayanlara uzun uzun bakmak
Beni hiç mutlu etmedi,
Hıçkırıkla kollarımın altına giren bir öğrencimin anlattıkları kadar.
Şarkılar Baharda SöylenmeliKitaplarımda bahar mevsiminin adı
koyu yazılıdır.
Hep baharla aşk
sevda ile bahar birlikte anılır.
İnce duygular yürür bedene
yoğunlaşır demler
bir bahar sabahı
çiçeklerin gölgesinde.
Köylüden Bakana Mektup
Ben Büyükharman köyünden Kara Ahmet
Mektubumu okursan sana vereceğim bir hayli zahmet
Bilmem sayın bakanım
Hiç köyü bilir misin
Hiç köy gördün mü
Köyde hayat nasıldır
İnsanlar ne yer, ne içer
Ne eker, ne biçer bilir misin
|
.jpg)
Diğer Makaleler...